'n Druppel dou

Woensdag 08 Mei 2013

Donderdag 18 April 2013

Teen dagbreek draai ons af met die pad wat oor die Vanderkloofdam loop. Dit is die eerste keer dat ons hierdie pad ry en asof versigtig ry ons tussen die plase deur op die onbekende pad wat dan skielik tussen die berge in loop, Dit voel nog meer geheimsinnig asof die berge iets kosbaars wegsteek. 'N bobbejaangesin skarrel uit die pad en ons begin in stilte na die natuur kyk. Die eerste strale van die son val skuins teen die koppe uit en vorm skaduwees wat bly hang totdat die son daaroor kruip. Ek kyk op na die berg en sien die rotse wat ontbloot staan met die bou van die pad, dit maak mens bewus van die invloed wat die mens op die natuur het. Ruwe rotse ontbloot teen die nag se laaste koelte bring ons by die damwal aan en hoorbaar word asems ingetrek. Dit is asof ons eerbied het vir die opkomende son teen die blinkswart watermassa. Die damwal staan fors en sterk, die rivier is gestuit. Ons hou stil op die brug en stap half versigtig tot teen die kant van die brug oor die wal. Majestieuse betonstrukture hou die rivier op die plek waar die ingenieurs dit wou he. Stewig vasgeanker tussen twee koppe. Die sluise is toe en alles rustig, die water se sagter golwe klots teen die kante van die wal. Aan die teenoorgestelde kant staan die brug trots oor ie rivier wat nodig was voor die bou van die wal.

Ons besluit om verder te ry en die dorp te gaan besigtig. Eers krokel die pad deur die wildresevaat en net toe die son sy strale oor die berg laat gaan gewaar ons die koedoe wat skaam wegkruip tussen die wag-n- bietjie en soetdorings. Groot rotse omsoom die pad wat met 'n steilte uitklim teen die rant van die berg. Bo -op die berg se kant waar die pad weer reguit word ontmoet die son ons en lei ons die dorp binne. Wat 'n pragtige gesig- ons eerste ontmoeting met Vanderkloof is werklik soos 'n verrasing in die Karoo! Met 'n laaste halwe draai land ons binne in die dorp. Ons kan ons oe nie van die natuurskoon afhou wat in die koelte van die oggend wagtend le nie. Die polisiestasie is sommer byderhand en daar kry ons toe inligting oor die dorp en al die bedrywighede. Ons besluit terwyl die dorp nog in sy effense ligte oggendslapie verkeer gaan ons gou deurry en kyk hoe dit lyk. Die woonbuurte is pragtig met tuintjies en skoon strate teen die agtergrond van 'n spieelgladde watermassa. ons ry oral mense tee wat stap of draf vir oefening en dan ook die vroee werkers wat vrolik loop en klets. Dit val jou dadelik op die gemoedelikheid van die mense en die Afrikaans val vreemd sag op jou oor.

Ons het oor die brug, in die dorp gery, na die res van die dorp wat op die punt van die inham le. Hier ry ons onder die bome deur en ontdek hoeveel huise daar weggesteek is onder hoe bome. Die borde van Renosterberg Munisipaliteit en die Oord met pragtige bome wat skadu bied staan trots voor ons.Met die omdraai let ons die massiewe kruis op teen die berg wat in die aand glo verlig word en as baken dien vir vliegtuie. Oor die dam le daar nou 'n ligte miskombersie asof die nag nog bietjie huiwer. In die klein baaitjie met jetti le 'n boot en wag op sy eienaar. Oral naby die water is bote besig om nader te beweeg om die spieelgladde dam aan te durf. Ons besluit dat om nou hier weg te gaan is net nie die beste idee nie en gaan soek 'n gastehuis. Daar is 'n hele paar om van te kies en ons is hoogs in ons skik toe ons, ons skoene kon uitskop en 'n heerlike ontbyt kon bestel in die Lodge wat 'n wonderlike uitsig het oor die dam en die dorp. Met die belofte van 'n bootreis deur 'n vriendelike booteienaar het ons daardie aand vroeg gaan slaap...ook nie voordat ons na die kruis gaan kyk het wat troon oor die dorp nie. 'n Rustige nagrus is al wat ons nou nodig het. 'n Trop taretale se geroep laat ons besef die natuur is om ons.

Dinsdag 16 April 2013

GODSBELOFTE

Selfs in die ou Testament het die Here belowe dat Hy die mens iets gaan gee, dat Hy iets gaan doen wat ons sal help, wat ons vry sal maak van die wet. Ek het weer vanoggend n ontdekking gehad in die Ou Testament en dit is hoekom ek graag in die Ou Testament lees omdat daar soveel skatte begrawe le om te ontdek.

In Eseg 36 :27 staan daar...EK SAL MY GEES IN JULLE GEE EN EK SAL MAAK DAT JULLE VOLGENS MY VOORSKRIFTE LEEF EN MY BEPALINGS GEHOORSAAM EN NAKOM.

Eers het ek dit maar net gelees en gedink God sal sorg dat ons Sy bepalings nakom, maar vanoggend het ek ontdek dat wanneer God die Heilige Gees in ons harte uitstort kan ons nie anders optree as om Sy bepalings na te kom nie! Wanneer ons die Heilige Gees ontvang het wil ons nie meer sondig nie, wil ons nie meer soos die wereld lewe nie. Dit is hoe God dit reggekry het, Hy het Jesus Christus geoffer en die Heilige Gees in ons laat kom woon, om ons te help. Sonder die Heilige Gees se inwoning is dit vir ons onmoontlik om op die regte pad te bly. En... onthou dit is 'n HEILIGE GEES, Hy is nie aan die wereld gelykvormig nie!

LEES OOK JER 32:40; ROM 5:20; ROM 8:1-4;
EN OOR GOD SE BELOFTES: NUM 14:35
GLO DIT MET JOU HELE HART

Donderdag 31 Januarie 2013

FINALE PLAN VAN DIE PLANNEMAKER

Verlede Vrydag stap hy hier in. Wat nogal vir my altyd 'n verrasing is hoedat mens hier in die Sonskynland sommer ander se grondgebied mag betree en kom maak wat jy wil. Gaan se dit nou vir die geeerde Kommisaris van Ede en hy sal gou antwoord met nee: " dit is ontoelaatbaar Mevrou!" Wel in die elke daagse verloop van die lewe werk dit so! Solank as wat ek bietjie donker gebrand is deur die son en boonop nog alkohol ook gebruik het mag ek instap waar ek wil, se wat ek wil en doen ook net soos ek daartoe voel.

Die Planneman stap toe hier in en kom hou hom die baas van die plaas! Hy se vir my dat hy net die kante van die gras gaan sny met die "weed-eater" en dan moet ek hom gaan aflaai by die taxi-rank. My mond val oop soos ek nog wil verduidelik maar hy werk eers weer Maandag by my...daaraan steur hy hom min. Stap in die garage in om die masjien te kry.

Ek wat nog by die kombuisdeur gestaan het hoor die geskarrel daarbinne die garage en stap daarheen... hy is besig om in my vrieskas te grou! Ek beveel hom om daar uit te kom! Sluit die deur en bel die polisie. Soos ons polisie maar is kom hulle nogal gou, verduidelik aan my dat as ek hom in diens geneem het kan hulle niks daaraan doen nie! Ek, op my beurt verduidelik dat ek hom nie in diens geneem het vir hierdie dag nie, hy het net ingestap. Na 'n rukkie het hulle hom hier weg...baie teesinnig en onwillig...hulle doen dit met deernis. Praat toe met hom Sotho en dink ek kan dit nie verstaan nie.

Dit was Vrydag. Saterdagaand val ek weer vir die hoeveelste keer en daar word geskarrel om die bloeding te stop en steke te laat in sit. Ek kom'n dag of wat nie in die garage nie. Dit is bloedig warm en met my seer been bly ek meestal in die huis. Maandag laat spuit ek die Perskeboom teen vrugtevlieg en ons kry die klank...kan dit rotte wees wat gevrek het...ek het mos gif uitgesit. Ek het sommer geweet geen rot kan so vrot nie!

Gisteraand het ek net besef dit moet vleis wees wat Planneman uit my vrieskas gesteel het en weggesteek het om later te vat. Vanoggend 6h30 gaan soek ek dit, ek kry dit. Sit dit in 'n digte sak, stap die polisiekantoor binne. vertel my storie
met die wete daar sal niks van kom nie. Tog wil ek dit vir hulle se.

Twee konstabels hang aan die toonbank, le so half bo oor dit, seker omdat die meubels al redelik oud is moet dit houvas word. Agter die toonbank staan 'n vrou wat my help...sy staan regop want sy is so groot gemaak. Ek stap na 'n paar minute daar uit met die pakkie vrot vleis ( vier pakke skaaptjops) sit dit terug in my motor se bagasiebak en ry na die taxi staanplek, daar skryf ek op 'n kaartjie in hoofletters sy naam en onderstreep dit 'n paar keer.

Vanderkloof het baie klippe...was nie moeilik om een te kry nie. Ek het dit bo-op die pakkie neergesit, 'n rooi plastieksak. Iemand gaan dit kry en soos hulle gewoonte is om alles oor te vertel sal Andries die boodskap kry.

Die slot van die Planneman.